Συνεντευξη του συγγραφεα Βασιλη Βασιλειου Μ.

konstantinoupolis-cover

 

Πρόσφατα δημοσιεύσατε στο easywriter.gr το μυθιστόρημα «Οι τελευταίες ημέρες της Κωνσταντινούπολης». Ποιο είναι το αντικείμενο του βιβλίου σας και σε ποιους απευθύνεται κυρίως;

Πρόκειται για μια αστυνομική ιστορία που εξελίσσεται σε ένα πραγματικό πολιτικό περιβάλλον, όπως είχε διαμορφωθεί στην Τουρκία του 1971. Η εποχή είναι συναρπαστική και υπήρξε η βάση των μετέπειτα εξελίξεων στην Τουρκία που επηρέασαν και την Ελλάδα. Ταυτόχρονα, συμπίπτει με το «τέλος εποχής» της κάποτε ανθούσας ελληνικής μειονότητας στην Πόλη.

Το βιβλίο απευθύνεται σε όσους αρέσουν οι αστυνομικές ιστορίες που διαδραματίζονται σε ένα αληθινό ιστορικό υπόβαθρο.

Τι είναι αυτό που σας έκανε να ξεκινήσετε τη συγγραφή του βιβλίου σας; Πώς συλλάβατε την ιδέα και τι σας ενέπνευσε περισσότερο;

Η αντίθεση του «τότε» με το «τώρα» στην Τουρκία. Ο τρόπος που εξελίχθηκαν έκτοτε τα πράγματα στην χώρα αυτή. Η ανάγκη να δώσω και την προσωπική μου ιστορική μαρτυρία, μιας και ήμουν «παρών».

Θα θέλατε να τονίσετε κάποια ιδιαίτερα μηνύματα μέσα από το βιβλίο σας;

Ασφαλώς οι ανθρώπινες στιγμές αυτών που εξαναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν την γενέτειρα τους υπό άσχημες συνθήκες, πρόσφυγες «πρώτης θέσης» ίσως, αλλά πραγματικοί πολιτικοί πρόσφυγες που έχασαν τα πάντα, και όταν λεω τα πάντα δεν εννοώ τις περιουσίες αλλά τους δεσμούς της κοινωνίας στην οποία ανήκαν. Πιστέψτε με, είναι πολύ χειρότερο από ότι ακούεται. Ταυτόχρονα όμως να υπογραμμίσω και την στάση της πλειονότητας των τούρκων συμπολιτών, που δεν φαινόταν να συμμερίζονται την κεμαλική ιδέα της εκδίωξης των Ρωμιών.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου σας;

Η αστυνομική ιστορία είναι (σχεδόν) αληθινή και επομένως η δράση ακολουθεί (σχεδόν) αυτά που πράγματι συνέβησαν. Η πρόκληση ήταν η τοποθέτηση της ιστορίας στο τότε πραγματικό πολιτικό περιβάλλον, με τις γνώσεις που άντλησα εκ των υστέρων, μετά και από έρευνα στο διαδίκτυο σχετικά με στοιχεία της ιστορίας που αφηγούμαι και που δεν μπορούσα να γνωρίζω, αφού τότε αποτελούσαν κρατικά μυστικά.

Το μυθιστόρημα εξελίσσεται το 1971, ως εκ τούτου θα μπορούσατε να είστε και εσείς ο ίδιος το κεντρικό πρόσωπο του μυθιστορήματος.

Όχι. Ο Νίκος, το κεντρικό πρόσωπο, είναι ικανότερος, με ξεπερνάει. Οπωσδήποτε όμως έζησα εκείνη την εποχή, στον τόπο και στους χώρους που διαδραματίζεται το μυθιστόρημα καθώς και ορισμένα από τα γεγονότα που περιγράφονται, και έτσι η μαρτυρία μου είναι από «πρώτο χέρι».

Γιατί χρησιμοποιήσατε ψευδώνυμο και όχι το όνομα σας;

Ακριβώς για τους λόγους που σας παρέθεσα παραπάνω. Θα ήταν αναπόφευκτη η ταύτιση μου με το κεντρικό πρόσωπο εκ μέρους αυτών που με γνωρίζουν, κάτι που θα ήταν τόσο ανακριβές, όσο και άδικο για τον Νίκο, τον ήρωα του μυθιστορήματος που στην πραγματικότητα είναι πολλά πρόσωπα.

Ορισμένα από τα γεγονότα που περιγράφετε, μοιάζουν υπερβολικά, όπως οι πυροβολισμοί και τραυματισμοί μέσα στα πανεπιστήμια, το οξύτατο συγκρουσιακό κλίμα που επικρατεί γενικότερα σε μια Πόλη που στο κάτω – κάτω δεν ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση.

Έτσι ίσως μοιάζει, και όμως είναι η πραγματικότητα. Είναι μέρος της μαρτυρίας μου αφού στους πυροβολισμούς στα πανεπιστήμια, αυτούς που περιγράφονται στο μυθιστόρημα, ήμουν παρών, χωρίς πάντως να είμαι ο στόχος. Αληθεύει επίσης ότι στην είσοδο του πολυτεχνείου είχαν τοποθετήσει, τότε το 1971, μαγνητική πύλη ανίχνευσης μεταλλικών αντικειμένων για τους εισερχόμενους, σε μια εποχή που δεν υπήρχαν παρόμοια μηχανήματα ούτε στα περισσότερα αεροδρόμια. Το τι συνέβαινε στους δρόμους είναι καταγεγραμμένα στις εφημερίδες της εποχής, αν και εκεί περιγράφονται με ηπιότερους όρους από ότι ήταν στην πραγματικότητα.

Αυτό είναι το πρώτο σας βιβλίο;

Όχι. Την τελευταία εικοσαετία έχουν εκδοθεί έξι βιβλία μου ιστορικού και πολιτικού περιεχομένου, χωρίς ψευδώνυμο. Το τελευταίο, που αναφέρεται στην προσωπικότητα της Τουρκίας, εκδόθηκε φέτος. Αυτό όμως είναι το πρώτο μου μυθιστόρημα.

Θα μας αναφέρετε 2-3 πολύ αγαπημένα σας βιβλία, ελληνικά ή ξένα, και τους λόγους που σας έκαναν να τα αγαπήσετε;

«Το Λάθος» του Σαμαρά, «Η παρακμή του Μεσαιωνικού Ελληνισμού» του Βρυώνη, τα ποιήματα του Σεφέρη και του Καβάφη, και από τα ξένα, «The Honorouble Schoolboy» του Le Carre και “ L’étranger ” του Camus. Αλλά υπάρχουν λόγοι που σε κάνουν να αγαπήσεις κάτι;
Θα ήθελα όμως να επισημάνω την αποτυχία των σύγχρονων ελληνικών εκδοτικών οίκων να επιλέξουν «καλά» βιβλία προς έκδοση γιατί δεν μπορώ να δεχθώ ότι δεν γράφονται πλέον πολλά σημαντικά και ενδιαφέροντα βιβλία από έλληνες συγγραφείς. Η επιλογή φαίνεται να γίνεται αποκλειστικά με κριτήριο την αναγνωρισιμότητα του συγγραφέα. Από την άλλη πλευρά, τα «διαμάντια» είναι πάντοτε υπαρκτά. Καθόσον αφορά τους ξένους συγγραφείς, η επιλογή είναι επιτυχέστερη, αφού βασικά έχει γίνει από ξένους οίκους. Οι μεταφραστές μας βέβαια είναι υπέροχοι.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας; Ετοιμάζετε κάποιο καινούριο βιβλίο αυτή την εποχή;

Ναι. Πρόκειται για μια μελέτη πολιτικού και ιστορικού περιεχομένου που αναφέρεται στην Ελληνική Επανάσταση.

Θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα γι’ αυτή τη συνέντευξη και να σας ευχηθούμε καλή επιτυχία και παραγωγική συνέχεια στο συγγραφικό σας έργο. Κλείνοντας θα θέλαμε ο τελευταίος λόγος να είναι δικός σας…

Η πλατφόρμα του easywriter είναι σημαντική αφού δίνει την ευκαιρία σε νέους και άγνωστους στο ευρύ κοινό συγγραφείς, να εκδώσουν τις εργασίες τους. Σε μια χώρα όπου ο αξιοκρατικός τρόπος ανάδειξης πάσχει, και η δημοσιότητα περνά από κατεστημένα «κυκλώματα», η πλατφόρμα αυτή αποτελεί μια διέξοδο για την ανάδειξη εργασιών που άλλως θα παρέμεναν στα συρτάρια ή στους σκληρούς δίσκους.

 

Κατεβαστε το βιβλιο : εδω

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *