Συνεντευξη του συγγραφεα Χρηστου Γκολιαρη

Συνεντευξη του συγγραφεα Χρηστου Γκολιαρη

“Οι Ελληνες για να αγαπησουμε πραγματικα την πατριδα μας και να την παμε μπροστα, πρεπει καποτε να μαθουμε ποιοι πραγματικα ειμαστε. Αυτο ομως πρεπει «ο καθενας να το κανει με δικη του πρωτοβουλια και να μην περιμενει να το κανουν αλλοι γι’ αυτον».”

Ο Χρήστος Γκόλιαρης γεννήθηκε στις Σέρρες το 1947 και από το 1981 ζει με την οικογένειά του στο Κιλκίς. Είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός και διετέλεσε για πολλά χρόνια Σχολικός Σύμβουλος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Έχει συγγράψει βιβλία παιδαγωγικού-ερευνητικού περιεχομένου και ένα σημαντικό αριθμό αντίστοιχων άρθρων σε παιδαγωγικά, φιλολογικά και λογοτεχνικά περιοδικά.

 

Το βιβλίο σας «Γκιαούρκιοϊ Σμύρνης (περιοχή αρχαίας Κολοφώνας)» αποτελεί ένα ανεκτίμητο ντοκουμέντο μιας ολόκληρης ιστορικής περιοχής και μιας οικογένειας που έζησε εκεί. Θα μας μιλήσετε πιο συγκεκριμένα για το περιεχόμενο του βιβλίου;

To όνομα του χωριού που κατάγονταν οι πρόγονοί μας ήταν για μας ένα ταμπού από τη μικρή μας ηλικία, όταν το ανάφερε η γιαγιά μας Τριανταφυλλιά, η οποία γενικά απέφευγε να μιλά γι’ αυτό ακόμα και να το περιγράψει. Μόνο ότι ήταν κοντά στη Σμύρνη, στο Κουσάντασι και στο Σεβντίκιοϊ. Τα παιδιά τους (γονείς και θείοι μας ) θυμούνταν ελάχιστα έως τίποτα και οι 2-3 που θυμούνταν απέφευγαν να μιλήσουν. Για μένα ήταν μεγάλη πρόκληση όταν άρχισα τη συγγραφή να εντοπίσω γεωγραφικά, ιστορικά και κυρίως γεωπολιτικά το Γκιαούρκιοϊ και τη γύρω περιοχή, κάτι που έπρεπε να παρουσιαστεί διαχρονικά για να καταφανεί η σπουδαιότητα της περιοχής και κυρίως οι λόγοι της ανάπτυξής της κατά το 19ο αιώνα. Προϊστορικά χρόνια, αρχαιότητα, ελληνιστική, ρωμαϊκή, βυζαντινή εποχή, Οθωμανική κυριαρχία και Μικρασιατική καταστροφή παρουσιάζονται περιεκτικά, δένονται μεταξύ τους και αναφέρονται οι πόλεις που αναπτύχθηκαν στη γύρω περιοχή όπως Σμύρνη, Έφεσος, Κολοφώνα (απέχει 13 χλμ.), Λέβεδος, Τέως, Νότιον, Ιερό Μαντείο Κλάρου, ώσπου να φθάσουμε στις αρχές του 20ου αιώνα με τη Σμύρνη , το Σεβντίκιοϊ, το Κουσάντασι, τη Σάμο, τα Σώκια (έδρα του Επισκόπου της περιοχής).Όλα αυτά διέρχονται φωτογραφικά και διαχρονικά στη σκέψη του αναγνώστη μέσα από ντοκουμέντα και τεκμηριωμένες περιγραφές. Tα στοιχεία αντλήθηκαν από ελληνικά και ξένα ερευνητικά κέντρα, από πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες και Μουσεία της Ελλάδας και της Τουρκίας, προσωπικές μαρτυρίες, δημοσιευμένες μελέτες κλπ.

Τι ήταν αυτό που σας έκανε να ξεκινήσετε τη συγγραφή του βιβλίου; Τι σας παρακίνησε περισσότερο;

Αφορμή στάθηκε η πρόσκληση που μου έστειλαν το Νοέμβριο του 1913 δυο πρώτοι εξάδελφοι μου ο Αντώνης Μισυρλής και ο Μιχάλης Καρούσης για να οργανώσουμε μια συνάντηση των συγγενών μας στη Θεσσαλονίκη. Αποδέχθηκα την πρόσκληση και με το σκεπτικό ότι ασχολούμαι ως ένα βαθμό με τον Η/Υ πρότεινα να καταγράψουμε τα στοιχεία όλων συγγενών μας μαζί με φωτογραφίες, κάτι το οποίο έγινε και διανεμήθηκε στους συγγενείς μας την ημέρα της συνάντησης. Ο πρώτος από τους δύο παραπάνω αναφερόμενους εξαδέλφους μου, με παρότρυνε παράλληλα να γράψω ένα μικρό ιστορικό για την εξέλιξη της οικογένειας μας. Αυτό υπήρξε το έναυσμα, και ενώ η αρχική ιδέα (από πλευράς μου) ήταν η συγγραφή να περιοριστεί στις 4-5 σελίδες, στη συνέχεια υπήρξε καταιγισμός στοιχείων και ντοκουμέντων και εάν δεν έθετα αρκετούς όρους και περιορισμούς, το βιβλίο θα ξεπερνούσε τις 300 σελίδες!

Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου σας;

Πρώτον, αυτή η ίδια η τοποθεσία του Γκιαούρκιοϊ.Το χωριό το «ανακάλυψε» ο εξάδελφός μας Αντώνης Μισυρλής ο οποίος το επισκέφθηκε δύο φορές και τη δεύτερη μαζί με τον εξάδελφό μας Μιχάλη Καρούση. Ο υποφαινόμενος πριν 7 χρόνια επισκέφθηκα την περιοχή και παρά τις προσπάθειες μου και τη συνδρομή του Προξενείου Σμύρνης, δεν μπόρεσα να το εντοπίσω. Και αυτό διότι αμέσως με την καταστροφή οι Τούρκοι άλλαξαν το όνομα από Γκιαούρκιοϊ σε Ahmetbeyli και οι νεότεροι το αγνοούσαν. Το Γκιαούρκιοϊ βρισκόταν σε μια περιοχή γεωστρατηγική και οικονομικά αξιόλογη. Και αυτό το παρουσιάζουμε στο βιβλίο. Δεύτερον, η προσφυγική διαδρομή της οικογένειας των προγόνων μας και κυρίως η μεταβατική διαμονή, για μια 2ετία περίπου στη Θήβα , όπου εκεί αποχωρίζονται οι παππούδες μας από τα άλλα μέλη της οικογένειάς τους και έτσι χάνονται τα ίχνη των υπόλοιπων συγγενών τους και η συγγραφή εστιάζεται στην ανεύρεση αυτών, πράγμα που επιτύχαμε σε μεγάλο ποσοστό, χάρις στις πληροφορίες συγγενών μας από τη Θήβα, αλλά κυρίως χάρις στην βοήθεια του κ. Δαγδελένη Απόστολου, προέδρου της Ένωσης Μικρασιατών θήβας, που μας έστειλε βιβλίο ντοκουμέντο, το οποίο στην ουσία ήταν ένα τετράδιο του Δήμου Θήβας, που το τηρούσαν από το 1922 και μετά και κατέγραφαν τις οικογένειες των προσφύγων. Και τρίτον, να σκιαγραφήσουμε το οικογενειακό προφίλ των τέκνων της οικογένειας Φωτίου και Τριανταφυλλιάς Παπαδημητρίου.

Από ολόκληρο το ιστορικό οδοιπορικό που παρουσιάζετε στο βιβλίο σας, δεν θα μπορούσαμε να μη σταθούμε στα δύσκολα χρόνια της προσφυγιάς που ακολούθησαν την καταστροφή. Πώς το βίωσε αυτό η οικογένειά σας;

Πάρα πολύ δύσκολα και πολλές φορές με τραγικές συνέπειες. Αυτό το γνωρίζω από «πρώτο χέρι», όπως λέμε, από τη μητέρα μου που θυμόταν όλη αυτή τη μετακίνηση και την εχθρική έως σκωπτική στάση των εντόπιων, οι οποίοι βλέποντας ρακένδυτους και τρισάθλιους τους πρώην νοικοκυραίους πρόσφυγες τους συμπεριφέρονταν σαν πολίτες κατώτερης κατηγορίας. Αυτά αναφέρονται στο βιβλίο και δεν έχει κανείς παρά να επισκεφθεί σήμερα ακόμα τον πρώτο προσφυγικό συνοικισμό στη Θήβα για να αντιληφθεί τι σήμαινε τότε προσφυγική αρωγή. Σημαντικός αριθμός προσφύγων πέθανε τον πρώτο χρόνο στη Θήβα και οι άλλοι για να σωθούν , όπως και οι οι πρόγονοί μας αναχώρησαν για άλλες περιοχές. Οι δικοί μας κατέληξαν στη Νιγρίτα του νομού Σερρών, όπου η κατάσταση ήταν καλύτερη, αλλά ο συνοικισμός έγινε ένα χιλιόμετρο έξω από τη Νιγρίτα, για να μην «συγχέονται οι Ιουδαίοι με τους Σαμαρείτες», κατά το Ευαγγέλιο!

Το βιβλίο σας παρουσιάστηκε στη 2η συνάντηση των απογόνων του Φωτίου και της Τριανταφυλλιάς Παπαδημητρίου. Πώς οργανώθηκε αυτή η συνάντηση και πόσο δύσκολο ήταν να εντοπιστούν και να βρεθούν μαζί όλα τα μέλη της οικογένειας;

Αναφέρω παραπάνω πώς ξεκίνησε ή όλη προσπάθεια για τη συνάντηση, με την πρωτοβουλία των εξαδέλφων μας Αντώνη Μισυρλή και Μιχάλη Καρούση.Η όλη προσπάθεια πλαισιώθηκε από δύο συγγενείς μας της νεότερης γενιάς δηλ. την κόρη της εξαδέλφης μας Αλκμήνης, τη Μαρία Αναστασιάδη και το γιο της επίσης εξαδέλφης μας Βέρας, το Γιάννη Τσάμη. Αυτοί αποτελέσαμε την οργανωτική επιτροπή, η οποία λειτούργησε δημιουργικά επί ένα 9μηνο. Αρχικά αποφασίσαμε τι υλικό θα παράγουμε , ώστε να επιδοθεί στους συγγενείς μας (το βιβλίο και ένα DVD που περιείχε όλα τα στοιχεία προσωπικά και οικογενειακά των συγγενών μας σε power Point και σε Video πάνω από 300 αναμνηστικές φωτογραφίες) Στη συνέχεια προβήκαμε στη δημιουργία πρόσκλησης και την αποστολή σε όλους ..σε όλη την υφήλιο! Παράλληλα δραστηριοποιηθήκαμε και για την τηλεφωνική επαφή με τους συγγενείς μας και έτσι «βγήκε» το αποτέλεσμα, ώστε στις 21 Σεπτεμβρίου 2014 να συγκεντρωθούμε 115 άτομα και όλοι να μείνουνε ενθουσιασμένοι. Πραγματοποιήθηκε πολλή και σκληρή δουλειά και υπολογίζουμε ότι μόνο για την παραγωγή του DVD απαιτήθηκαν πάνω από 100 εργατοώρες! Η έκδοση του βιβλίου, σε έντυπη μορφή και η παραγωγή του DVD, έγινε με δαπάνη της συγγενικής μας οικογένειας της Αλκμήνης και Δημητρίου Αναστασιάδη (τους οποίους εκπροσώπησε επάξια η κόρη τους Μαρία). Προσωπικά και πιστεύω ότι διερμηνεύω και τα αισθήματα όλων των συγγενών μου, τους οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη γενναιόφρονα και ευγενική τους προσφορά.

Πόσο σημαντικό είναι να αναζητά κάποιος τις ρίζες του και μάλιστα να τις τιμά με τον τρόπο που το κάνατε εσείς;

Εδώ θα απαντήσω με τα λόγια του μεγάλου Ρωμαίου ρήτορα και πολιτικού Κικέρωνα (106-43 π.Χ.), που το καταγράφουμε και στο οπισθόφυλλο της έντυπης έκδοσης : «Αν νιώθεις υπερηφάνια για τους προγόνους σου, μη στερήσεις αυτή τη δυνατότητα και από τους απογόνους σου».

Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που, όταν διαβάσει το βιβλίο σας, θα του γεννηθεί η επιθυμία να κάνει κάτι αντίστοιχο για τον δικό του τόπο και την οικογένεια;

Ό, τι κάνει, να το κάνει μόνο αν νιώθει αγάπη και επιθυμία για τους προγόνους του. Η όλη προσπάθεια έχει φοβερή δουλειά, σωματική και ψυχική (αφήνω στην άκρη την πνευματική). Προσωπικά επειδή διακατεχόμουν και από τα δύο προαναφερόμενα στοιχεία δεν κατάλαβα πότε και πώς έγραψα το βιβλίο! Επίσης να συνεπικουρείται τουλάχιστον από μια ομάδα συγγενών του, που και αυτοί να αγαπούν αυτό που κάνουν, όπως συνέβη στη δική μας περίπτωση.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας; Πώς σκέφτεστε να αξιοποιήσετε αυτό το εξαιρετικό υλικό που συγκεντρώσατε στο βιβλίο;

Δεν είχα κάποια άλλη επιδίωξη πλην αυτής της δημιουργίας του βιβλίου και της διανομής στους συγγενείς μας, για την ενημέρωσή τους. Στο διάβα όμως διαπίστωσα ότι το θέμα ενδιέφερε ιστορικούς και ερευνητές της σύγχρονης ιστορίας και γι’ αυτό αποφάσισα να το εκδώσω σε ψηφιακή μορφή και δωρεάν, για να βρίσκεται στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου. Ήμουν τυχερός γιατί «συνάντησα» την ιστοσελίδα σας, την οποία διακρίνει σοβαρότητα και άριστη επαγγελματική συνέπεια, γεγονός που αποτελεί εχέγγυο για τη σωστή προώθηση του βιβλίου. Από εδώ και πέρα στόχος μας είναι να γνωρίσουν όσοι περισσότεροι ενδιαφερόμενοι την ύπαρξη του βιβλίου μας.

Θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα γι’ αυτή τη συνέντευξη και να σας ευχηθούμε καλή επιτυχία και παραγωγική συνέχεια στο συγγραφικό σας έργο. Κλείνοντας θα θέλαμε ο τελευταίος λόγος να είναι δικός σας…

Στο βιβλίο προσπάθησα να γράψω την αλήθεια, μακριά από λαϊκίστικες εθνικοθρησκευτικές κατευθύνσεις ή θολούς υπαρξιακούς θεωρητικοφιλοσοφικούς προσανατολισμούς. Το βιβλίο είναι μια ρεαλιστική καταγραφή των όσων συνέβησαν. Οι Έλληνες για να αγαπήσουμε πραγματικά την πατρίδα μας και να την πάμε μπροστά, πρέπει κάποτε να μάθουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Αυτό όμως πρέπει «ο καθένας να το κάνει με δική του πρωτοβουλία και να μην περιμένει να το κάνουν άλλοι γι’ αυτόν». Τέλος σας ευχαριστώ πάρα πολύ που μου δώσατε την ευκαιρία με αυτή την συνέντευξη να καταθέσω κάποιες απόψεις μου για το συγκεκριμένο έργο.

 

Κατεβαστε δωρεαν τo βιβλιo Γκιαουρκιοϊ Σμυρνης (περιοχη αρχαιας Κολοφωνας): εδω

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *