Παρουσιαση του βιβλιου: «Κεφαλος: Ο γιος των Θεων» (της Αναστασιας Κουρουπου)

kefalos

Κέφαλος
Ο Γιος των Θεών
Το αγόρι-γέννημα του αυγινού Ανέμου και της πρωινής Δροσιάς, επιβεβαιώνει τη ζωοποιό ενέργεια του Φωτός. Ο Κόσμος όπως τον ξέρουμε, τα φυτά, τα ζώα, ο άνθρωπος, τρέφονται, αναπτύσσονται και αναπαράγονται με τη γονιμοποιό ζεστασιά που διαλύει την παγωνιά του σκοταδιού. Τη νύχτα όλα είναι άμορφα και αδιαίρετα. Χρειάζεται να φωτιστεί ο χώρος για να ξεχωρίσουν οι μορφές, να φανεί ο όγκος των ζωντανών πλασμάτων.

Οι Συμπαντικές Δυνάμεις εκδηλώνουν τη βούληση τους να επεκτείνουν δημιουργικά τις δυνατότητες της Ζωής περιβάλλοντας την ουσία τους με σάρκινο περίβλημα. Το μαγικό έργο της οργάνωσης της ύλης, υπερβαίνει τις λέξεις που επιχειρούν να περιγράψουν, να εκλογικεύσουν το αίτιο της διαμόρφωσης σε μορφές με βάρος και όγκο. Εδώ, επιστρατεύονται οι αισθήσεις για να νιώσουν το τρυφερό άγγιγμα του πρωινού ανέμου στις δροσοσταλίδες της νυχτερινής υγρασίας που προστατεύει τον κόσμο από το θάνατο μέχρι να επανατροφοδοτήσει το Φως τους οργανισμούς με ενέργεια. Οι αόρατες όψεις συνεργάζονται με τις ορατές σε τέλειο συντονισμό για να προσφέρουν το Δώρο της υλοποιημένης Ζωής.

Είναι αδιάφορο αν ο Κέφαλος γεννήθηκε, αγάπησε και πέθανε σαν κάθε ενσαρκωμένο πλάσμα. Είναι υπαρκτός από τη στιγμή που αναδύθηκε στη φαντασία των ανθρώπων για να εξηγήσει την αδιαίρετη ενότητα του Κόσμου που αποδεικνύει την απέραντη Σοφία της Δημιουργικής Ουσίας.
Η θεϊκή καταγωγή δεν εμπόδισε σε τίποτα την ανθρώπινη υπόσταση. Η μετάβαση ανάμεσα στο άυλο και το υλικό γίνεται ομαλά, ένα αυτονόητο πέρασμα που δεν ξενίζει. Ένα θαύμα αποδεκτό στο άλογο υποσυνείδητο που αναγνωρίζει νόμους που δεν ανιχνεύονται από τα φίλτρα της λογικής.
Ο Γιος των Θεών, είναι το σπέρμα της Ζωής που γονιμοποιείται σε αδιάκοπη επανάληψη. Είναι η ενεργητική Ουσία που κάθε μέρα υπόσχεται και κάθε μέρα πραγματοποιεί όσα υποσχέθηκε, αστείρευτη στην διάχυση της σε μορφές.

Ο Κέφαλος παραδόθηκε στους ανθρώπους για να μεγαλώσει και να ζήσει στο δικό τους Χρόνο. Ανδρώθηκε, συνάντησε την Πρόκριδα, ερωτεύτηκε, παρασύρθηκε από το πάθος, πληγώθηκε και πλήγωσε. Πίστεψε πως νίκησε τις αδυναμίες του όταν γύρισε στην αγκαλιά της αγαπημένης γυναίκας. Οι Μοίρες οδήγησαν τα βήματα του ακριβώς εκεί που έπρεπε για να ζήσει το ανεξέλεγκτο.

Έγινε φονιάς! Δεν ήθελε να πάρει τη ζωή της γυναίκας του, το δράμα της ενοχής ήταν το αντίτιμο της επεκτεινόμενης εμπειρίας. Η πράξη της αφαίρεσης της ζωής από μόνη της είναι αποτρόπαια, διαλυτική και απόλυτη.

Ο Θάνατος είναι ανελέητος όταν επεμβαίνει για να βάλει οριστικό τέλος σε όσες δεσμεύσεις εμποδίζουν τη Ζωή να συνεχίζεται με ότι έχει και ότι της λείπει.

 

Κατεβαστε το βιβλιο: εδω

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *