Παρουσιαση του βιβλιου: «Η γυναικα του Κενταυρου: Κεχριμπαρι και Οψιδιανος» (της Βασιας Μαυρακη)

kentaurou_small

Κένταυροι, τα δισώματα θηρία της ελληνικής μυθολογίας , γιοί του Ιξίωνα και της Νεφέλης, που στις αλογίσιες πλάτες τους κουβαλούσαν όλα τα αναθέματα του ανθρώπινου είδους! Ένας σοφός τρόπος συνύπαρξης της ανθρώπινης αλλά και της ζωώδους φύσης που κατοικεί από καταβολής κόσμου μέσα στον άνθρωπο, μια διαρκής μάχη επικράτησης της μίας ή της άλλης ιδιότητας του!

Υπάρχουν δύο τρόποι να μάχεσαι, γράφει στον ” Ηγεμών ” ο Νικολό Μακιαβέλλι . μέσω του νόμου και μέσω της δύναμης. Αφού όμως ο πρώτος είναι ανεπαρκής, πολύ συχνά, γίνεται ανακγαίο να καταφύγει κανείς στον δεύτερο.

Για αυτό ο πρίγκιπας χρειάζεται να γνωρίζει να χρησιμοποιεί και τους δύο τρόπους και τον ανθρώπινο και τον θηριώδη. Οι συγγραφείς της αρχαιότητας δίδασκαν τούτο το μάθημα αλληγορικά όταν αφηγούνται πως ο Αχιλλέας και πολλοί άλλοι αρχαίοι πρίγκιπες στέλνονταν για διδασκαλία στον Κένταυρο Χείρωνα.

Έχοντας για δάσκαλο ένα πλάσμα μισό ανθρώπινο, μισό θηρίο, σημαίνει ότι μαθαίνει κανείς πως να χρησιμοποιεί την μία και την άλλη φύση και ότι η μια δίχως την άλλη δεν μπορεί να διαρκέσει!

Ο μεγάλος δάσκαλος και θεραπευτής Κένταυρος Χείρωνας, γιος του Κρόνου, του σκληρού αυτού πατέρα που όμως έδειξε μεγαλύτερη αγάπη σε αυτό το παιδί του με την διτή φύση και το δίδαξε όλα τα μυστικά της στρατηγικής και του πολέμου και αυτό με την σειρά του τα δίδαξε σε όλους τους πρίγκιπες και ήρωες της αρχαιότητας. Γιός της θεραπεύτριας νύμφης Φιλύρας που του έμαθε τα μυστικά βοτάνια της της ανακούφισης του πόνου και της ίασης. Στρατηγός και θεραπευτής μαζί, η πρόκληση του τραύματος και η θεραπεία του συγχρόνως!

Δάσκαλος και του Άρχοντα, του ατρόμητου αρχηγού του γένους των Κενταύρων, αδιαπέραστου και σκληρού σαν τον οψιδιανό το μαύρο αυτό πέτρωμα που ψήνεται στην καρδιά της της ηφαιστιακής λάβας, με συνείδηση όμως της διπλής του φύσης που τόσο μισούσε, γιατί όταν φερόταν σαν θηρίο τον κατέτρωγαν οι ανθρώπινες τύψεις του και όταν φερόταν σαν άνθρωπος τον λιδορούσαν τα θηριώδη ένστικτά του! Μέχρι που βρέθηκε στον δρόμο του αυτή , η Ιπποδάμεια, η φωτεινή πριγκίπισσα της Μεσσηνίας, φτιαγμένη από διάφανο , εύθραυστο χιλιόχρονο κεχριμπάρι που ήρθε να ταράξει τον κενταυρίσιο κόσμο του και να βγάλει στην επιφάνεια ότι τρωτό και ανθρώπινο έκρυβε μέσα του!

Την ερωτεύτηκε όχι μια, μα τρεις φορές, μια φορά για κάθε ζωή που πέρασε μαζί της…..

……. Έφερε τον μελαχρινό πήχη του πάνω στα μάτια του και έμεινε ακίνητος, να αφουγράζεται την καρδιά του που χτυπούσε ακανόνιστα. Τότε , παλιά, πίστευε πως δεν είχε καρδιά, πως ήταν μόνο…. Μόνο τι: Ζώο; Κτήνος; Μισός άνθρωπος; Από αυτήν έμαθε πως αυτό που χτυπούσε στο στήθος του , δεν τον κρατούσε απλώς ζωντανό, μα τον έκανε να αισθάνεται πράγματα που νόμιζε πως ήταν ανύπαρκτα για αυτόν.

Πράγματα που όταν τα ένιωθε τότε, στην αρχή, τον έκαναν να θυμώνει και να είναι αβέβαιος και μετά να χαίρεται μα και πάλι να θυμώνει. Την πρώτη φορά που αντίκτυσε τα κεχριμπαρένια μάτια της, αχ! αυτή την πρώτη φορά πόσο καλά την θυμόταν! Και τώρα του έλεγε πως νόμιζε πως τον ήξερε , πως τον είχε ξανασυναντήσει!

Γέλασε δυνατά μα το γέλιο του έμοιαζε περισσότερο με χρεμέτισμα….

 

Κατεβαστε το βιβλιο: εδω

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *