Παρουσιαση της ιστοριας: «Μια αμαδρυαδα στη γλαστρα μου» (της Δαφνης Τζαμαλη – Υακινθου)

Παρουσιαση της ιστοριας: «Μια αμαδρυαδα στη γλαστρα μου» (της Δαφνης Τζαμαλη - Υακινθου)

Η ιστοριούλα «Μια αμαδρυάδα στη γλάστρα μου» αντλήθηκε ως έμπνευση από την ελληνική μυθολογία. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι μέσα στον κορμό κάθε δέντρου ζει μια θεότητα, μια νύμφη δεμένη με το δέντρο μέχρι τον θάνατο του. Η νύμφη αυτή που λέγεται αμαδρυάδα είναι η ψυχή του δέντρου και δεν το εγκαταλείπει ποτέ.
Στην ιστορία αυτή που είναι γραμμένη σε στίχους, για να είναι πιο ευχάριστη και εύληπτη για τα παιδιά των πρώτων τάξεων του Δημοτικού, ένα κορίτσι φυτεύει μια ροδακινιά και γνωρίζει την αμαδρυάδα που την κατοικεί. Η φιλία που αναπτύσσεται ανάμεσα στην ηρωίδα του βιβλίου και τη μικρή νύμφη είναι ένας συμβολισμός για το δέσιμο που όλα τα παιδιά της πόλης νιώθουν με οτιδήποτε αφορά τη φύση.
Το βιβλίο αυτό μαθαίνει χωρίς διδακτισμό στα παιδιά ότι η φύση χρειάζεται την προστασία και τον σεβασμό μας για όλα αυτά που τόσο απλόχερα μας δίνει και υπενθυμίζει σε όλους μας ότι ανταποδίδει με το παραπάνω την προσοχή και την αγάπη που της προσφέρουμε.
Αλλά η ιστορία αυτή έχει κι άλλες προεκτάσεις που αφορούν την καθημερινότητα μας. Η αμαδρυάδα της ιστορίας νιώθει να ασφυκτιά στη μεγάλη πόλη και ζητάει να βρει έναν τόπο να ριζώσει, όπως τόσοι ξεριζωμένοι από τις πατρίδες τους άνθρωποι που στον καιρό μας ψάχνουν έναν τόπο να τους δεχτεί και να τους αγκαλιάσει. Κάθε δέντρο και κάθε άνθρωπος ζητάει έναν τόπο να ριζώσει, να αναπτυχθεί και να ανθίσει, για να δώσει τον καρπό του, που στην περίπτωση ενός ανθρώπου είναι κάθε δημιουργικό έργο και λιθαράκι στο χτίσιμο μιας πιο ζωντανής και ανθρώπινης με όλη τη σημασία της λέξης κοινωνίας.
Η δύναμη που έχουμε όλοι μας να δώσουμε ζωή φυτεύοντας έναν σπόρο μας κάνει να σκεφτούμε κάθε σπόρο που όλοι μας μπορούμε να σπείρουμε στην καθημερινή μας ζωή. Ένα χαμόγελο μας μπορεί να γίνει σπόρος χαράς και να ανθίσει στην καρδιά των συνανθρώπων μας. Ένα στοργικό φιλί μπορεί να γεννήσει την αγάπη και να καρποφορήσει φέρνοντας πολύ περισσότερη αγάπη από όση υποψιαζόμαστε. Αυτό δεν είναι θεωρητικό. Κάθε μας πράξη μπορεί να γίνει ένας σπόρος για την ομορφιά, φτάνει να το θελήσουμε. Ίσως αυτό να είναι και το πιο σημαντικό μήνυμα της μικρής ιστορίας για το κορίτσι που ένιωσε αληθινή φιλία για τη ροδακινιά που φύτεψε και, στην προσπάθεια να της βρει ένα σπίτι, ανακάλυψε ένα νέο πιο ουσιαστικό δέσιμο με τη φύση και τον κόσμο που μας περιβάλλει.

 

Κατεβαστε δωρεαν το βιβλιο: εδω

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *